mandag 10. juni 2013

Nymalt tak i stova

Det var for eitpar-tre veker sidan det skjedde. Eg fekk ånda over meg til å ta fatt på stovetaket. Heilt sidan me slo det opp for 4 år sidan har me snakka om å male det. Det er eit rimeleg 2.sorteringstak med eindel skavankar og sprekker. No har det fått 3 strøk med kvitmaling og resultatet ser du her.

Taket før me begynte:






Her ser du forskjellen etter eit strøk:


 
 
 






Og til slutt vart det slik:






Utruleg kva ein klarar når ein har motivasjon til det. Eg hadde berre ein dag på jobb den veka, så då gjekk eg på for fullt. Eg klarte nesten eit strøk kvar dag, dei resterande borda tok mannen. Toppstrøket tok me ilag. Å vere to når ein maler tak er absolutt det mest effektive. Då går ein med pensel i mellom borda og ein med rulle. Me brukte ca 3 timar på det siste strøket når me var 2.

Me malte dei to første strøka med INFRA sperregrunning for tak/panlel (vannbasert og lite lukt, kjøpt på Coop) og siste strøket, altså toppstrøket, med Sense-maling glans 30. Fargen er eggekvit. Me måtte også fuge langs kvart bord for å dekke sprekker, det tok mannen seg av.

No er me godt nøgde med taket i stova. I fjor tok eg kjøkkentaket og taket i mellomstova, så no er alt likt. Etter fødselen blir det andre ting å tenke på. Derfor veldig kjekt å klare å realisere prosjekt ein har tenkt ein ville fått gjort no i forkant.

Det er ikkje slik at eg sprudlar av energi heile tida, berre så det er sagt. Siste veka har eg vore veldig trøtt og ikkje orka gjort meir enn nødvendig. No framover kjem eg til å jobbe mindre (på sjukehuset), ca 1-2 vakter i veka, og det kjenner eg skal bli godt. Det byrjar å bli tyngre å vere i aktivitet heile tida og jobben eg har som sjukepleiar kan vere ganske heftig. Enten så er du på jobb eller så er du der ikkje. Tilrettelegging er ikkje så enkelt på ein sjukehuspost. Eg tenkjer at det ikkje er verdt å køyre seg heilt ut no på tampen. Som jordmora mi sa så har eg eit godt stykke arbeid liggande framfor meg òg. Ho fortalte at ho ser ein samanheng mellom for mykje jobbing i slutten av svangerskapet og fødselsdepresjon. Det er eit tankekors. Samfunnet og politikarane vil jo gjerne at gravide skal gå i jobb heilt til 3 veker før termin, men det er viktig at ein kjenner etter når det er på tide å trappe ned. Å vere gravid er også ein jobb.  

Ønsker deg ein fin dag ♥

Kristina

5 kommentarer:

  1. Du kan være kjempefornøyd med resultatet. Det ble så lyst og fint med malt tak. :)

    SvarSlett
  2. Ja dette ble flott. Lyst og fint.
    Utrolig hva du klarer med stor mage.
    Klatre i trapp å male taket.
    Kjenner jeg blir sliten bare med tanken.
    Men så er jo du mye yngre enn meg da.
    Godt det er i den perioden av livet en er gravid.
    Ønsker deg en velsignet god da g:)

    SvarSlett
    Svar
    1. Ja det kan høyres slitsomt ut, men faktisk er det meir slitsomt å plukke løvetann fra plenen for meg akkurat no. Eg drar nytte av høgda mi og klarer fint å stå berre på ein stol eller eit bord når eg maler.

      Slett
  3. Så lyst og fint det ble!
    Men for en jobb det må ha vært! Og så med stor mage! Men med motivasjonen på plass, er det utrolig hva man klarer! ;)
    Ønsker deg en fortsatt fin dag!
    klem

    SvarSlett
  4. Kjempefint, og for ein forandring! Lurt å ta det med ro i slutten av svangerskapet ja, lykke til med det som ventar :)
    Gina

    SvarSlett

Tusen takk for at du tar deg tid til å legge igjen ein kommentar hos meg! Det blir eg veldig glad for. Du kan kommentere sjølv om du ikkje har ein google-konto ved å hake av på "anonym" under.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...