fredag 19. august 2016

Tilbake til kvardagen og tilbake til bloggen

Ein lukkeleg augneblink i stova vår! Brødrene leiker fint ilag og minstemann blir amma. 
Etter ein lang sommarbloggepause er eg no tilbake med nye innlegg på bloggen. Har du hatt det fint i sommar? Det håpar eg. Her vart det ein regnfull sommar, heldigvis med nokre unntak innimellom. Me har vore mykje heime og veret på vestlandet denne sommaren har vore veldig dårleg. Eg starta med stor iver og opptimisme på å vere mykje aline med våre 5 små, men må sei eg vart meir og meir klar for skulestart og rutinar siste vekene. Me fekk oss ei fin veke på Solstrand camping, og heldige oss fekk vere ei helg med denne fine familien på Evje (som no teller to store og 6 små). Ellers har me vore heime. No er det godt med rutiner, kvardag og skule. Tenk no er 3 av 5 hos oss skulebarn! Benjamin hadde sin første skuledag i går. Det er går så fint med han. Det er ein stor velsignelse.

Me har det bra, Gud er god ♥ Det finnes langt verre ting enn dårleg ver. Eg er glad eg har Gud i livet mitt som hjelper meg å halde rett perspektiv på kva som er viktig her i livet. Guds ord er levande og virksomt og skarpare enn noko anna tveegga sverd. Eit dagleg inntak av "mat for sjela" er nødvendig.

Eg vurderte å skrive eit lengre innlegg med før/etter bileter av ein skjenk eg har malt, men no blir det filmkveld med mannen istaden. Husfreden har senka seg og det er tid for å berre vera oss to. Me skal sjå "Coragiuos" (redigert i etterkant: utruleg bra film! Anbefalt.)





Pasient! Berre på lat altså 

Hjulpe mamma og plukke rips

Då vart det saft i frysaren og. Takk snille naboSivert for at me fekk plukka.


Mange klemmer til deg der ute som er villig til å bruke tid på denne enkle litle bloggen min ;-) I`ll be back!




fredag 24. juni 2016

12 Å R saman


For nokre dagar sidan feira me 12 års bryllupsdag. 12 år med gleder og sorger, oppturar og nedturar, sterke opplevingar og store begivenhetar. Men mest av alt har desse 12 åra vore ei fantastisk reise og utan tvil mine 12 beste år av livet. Takk min kjære Ørjan for alt du er for meg ♥




Dette har me lært gjennom 12 år:
  • Ver klar over kjærleiksspråka til både deg sjølv og ektefellen din. Sørg for at du gir det den andre treng, enten det måtte vere fysisk kontakt, udelt merksemd/tid eller det er gode ord. Det handler om å gi heller enn å få.
  • Bruk tid saman! Sett av ein kveld i veka eller oftare der fokuset er å dele hjerter og pleie kjærleiken. 
  • Snakk om ting! Ikkje vent til det sprikker. Våg å snakke om det som kjennes vanskeleg. Relater det du vil sei til deg og dine følelsar. "Eg opplever det vanskeleg når du bruker så mykje tid på nettet" heller enn "Må du alltid bruke så masse tid på nettet?" Då er det lettare å få til ein konstruktiv samtale. Ein må møtast på midten i mange situasjonar.
  • Lytt til den andre! Prøv å forstå kva det er den andre opplever og bakgrunnen for det. 
  • Gi kvarandre rom. Det er sunt å ha hobbyar og drive med litt andre ting enn berre familien. Mannen likar jakt medan eg likar å sy t.d. 
  • Ikkje tenk på eller snakk om skilsmisse som eit alternativ. I frustrasjon og sinne er det lett å sei mykje dumt. Bestem deg for å ikkje bruke skilsmisse som ein trussel.
  • Tilgivelse er viktig! Alle seier og gjer dumme ting innimellom. Då er det avgjerandre å gå til den andre å be om tilgivelse. Like viktig er det at den andre tilgir. Tilgivelse er eit valg, ikkje ein følelse. Ikkje tru at det er greit å berre gå vidare utan å snakke om det dumme som skjedde. Det hjelper ikkje å berre legge eit plaster over eit betent sår. Sørg for å rense såret og få bort det betente.
  • Hugs, du kan ikkje forandre den andre, men du har mulighet til å forandre måten du ser og møter den andre på.
  •  Inkluder Gud i ekteskapet (for deg som er kristen). Ein tretvinna trå er ein sterk tråd. Bruk tid på å be og lese Bibelen saman, det er med å løfte og styrke forholdet. 
  • Klimaet mellom oss som ektepar påverkar heile familien. Har me det bra saman, ja då har alle det bra.


Ta vare på ekteskapet!


torsdag 16. juni 2016

Blomar og te-lys på rekved

Når minstemann strevar med treg mage går det med eindel glas med sviskemos :-) Eg måtte prøve ein idè eg fekk med å sette dei saman med rekved. Eg og dei tre minste tok oss ein tur i fjøra og samla plank ein dag. Heim igjen fann me fram lim (eg brukte trelim). Me plukka inn litt blomar, det er jo ikkje vanskeleg å finne i desse tider. Markblomar er noko av det vakraste ♥ Dei står berre ei kort stund, men dei skaper slik glede. Tre glas fekk blomar i medan dei andre to te-lys.






Denne pyntar opp på bordet.






Enkel og fin DIY.
Benjamin hjelper mamma. Skjønne guten min ♥




























Kan sikkert lagast med andre glas og.









Te-lys, rekved(og andre naturmaterialer), markblomar = tre favorittar for meg. Saman vart dei heller ikkje så verst.






Takk for at du besøkte bloggen. Velkommen att ;-)

Kristina





fredag 10. juni 2016

Det kostar å velge utanom A4

"Me skulle gjerne hatt Mikael her og då." "Det er ledige plassar i barnehagen". "Når skal Mikael byrje i barnehagen?" ""Ser han kosar seg her ilag med andre barn".

Dette innlegget handlar om det å velge å ha barn heime framfor å ha dei barnehage, og gleder og utfordringar knytta til det. 

Etter å ha hatt dei tre eldste i barnehage frå 1-2 års alder (deltid) var eg klar for å velge annleis når nr 4 vart fødd. Det var aldri med lett hjarte eg leverte i barnehagen. Mammahjerta mitt var ikkje heilt enig. Ei heller ungane. Dei ville helst vera heime om dei fekk velge. Eg var glad eg hadde mulighet til å velge deltid (stort sett 60%) og at eg på den måten fekk kvardagar saman med ungane samstundes som eg jobba som sjukepleiar og ungane fekk tid i barnehage. Men eg veit med meg sjølv at skulle eg valgt om igjen ville eg ikkje latt ungane byrje i barnehage så tidleg. Eg er blitt meir og meir overtydd på at små barn har det best heime. Derfor tok eg og mannen min valet om at eg slutta i jobben som sjukepleiar for å vere heime på fulltid. Gleda var stor då også nr 5 kom, og eg såg for meg kvardagane og åra som kom saman med desse to.


  




Benjamin som snart er skulegutt har gått i barnehagen dette siste året. Me har hatt full plass sidan dei ikkje tilbyr 80 % (kun 60 % og 50%) og me tenkte at han trong kontinuitet etter at han forrige året var heime på fulltid. Det er forresten veldig rart at barnehagar tilbyr 50 og 60 % plassar men ikkje 80, når det er det som er mest aktuelt for mange. Det er omtrent ingen i den barnehagen me brukar som har deltidsplass. Me brukte det til dei to eldste og kjente heile tida på presset om å ha dei full plass, men det er ei anna sak.

Mikael er med å hentar Benjamin stort sett kvar dag i barnehagen. Då er det mangt eg har fått høyre frå personalet me møter på. Ja, sitata øverst er blandt anna det som er blitt sagt. I ein munter tone vel og merke, men med mykje hinting og underliggande meiningar om at Mikael burde begynt der han og.

Klart ein kjenner på presset! Eg har ofte fått følelsen av at det er synd på guten min, og at han ville hatt det mykje betre i barnehage. Stakkar unge som ikkje får leike med andre jamgamle heile dagen? Som berre er heima med mor, og sikkert går mykje rundt og kjedar seg? No skal ikkje eg seie at alle tenkjer slik, men eg får ofte inntrykk av det. Kanskje tenkjer nokon at det er økonomiske sider som avgjer valet vårt. Men det er ikkje det som kjem først, sjølv om det speler ei rolle når ein vel å leve på ei inntekt. Hadde me sett at Mikael ville hatt det mykje betre om han fekk gå i barnehage hadde me fått det til. Det er ideologiske grunnar som ligg bak valet vårt, og her er nokre av dei godene og fordelane eg opplever følgje med å ha barnet heime framfor i barnehage:


  • Unngår stress om morgonen. Barnet kan få sove så lenge det vil.
  • Masse tid saman. Kvantitetstid er også svært verdifullt. Ein blir trygge på kvarandre og lærer å leve saman, tåle kvarandre og kjenne kvarandre ut og inn. Barnet veit at mamma alltid er der og blir ikkje redd for at ho skal gå i frå. 
  • Det er mamma som kjenner barnet aller best og som forstår språket til barnet. Den genuine kontakten mellom mor og barn er uvurderleg og omsorg og nærhet kjem naturleg.
  • Mindre opprør. Det er mi erfaring iallefall. Får ein mykje tid saman blir det mindre frustrasjon frå barnet og ein får tatt ting etter kvart som det kjem. 
  • Skjermar barnet frå det høge støynivået det er i barnehagar. 
  • Lettare å sette tydelege grenser. Skal ein berre vere saman 3 timar på ettermiddagen har ein ikkje lyst å bruke dei opp på mekling.
  • Skjermar barnet frå negativ adferd. Barn er barn og kan sei og gjere mykje dumt. Eg trur det er bra for barnets psykiske helse å bli skjerma frå å høyre "du er dum" "du er stygg" "du får ikkje vera med" når dei er så små. Klart dei må venne seg til å vera med andre, men med tettare vaksenoppfølging får ein betre kontroll med kva som blir sagt og gjort.
  • Individuell oppfølging. Eg som berre har 2 heime har større forutsetning for å kunne sjå evner og talent og gi barna mulighet til å utvikle desse. Det er sant at eg ikkje har pedagogisk utdanning, men heilt ærleg trur eg ikkje det spelar ei avgjerande rolle på dette stadiet. Barn lærer veldig mykje gjennom leik og daglege rutinar, saman med å lese bøker og tegne/bruke blyant.
  • Tilknytning. Det viktigaste av alt. Få og nære vaksne som barnet får ha ei nær og god kontakt med gjennom heile livet. Ikkje vaksne som kjem og går, utan at eg vil avfeie betydninga barnehagepersonell kan ha for barna.

Eg skal ikkje seie at det er berre fryd og gammen å ta seg av sine eigne barn fulltid. Utfordringane er der, og for å skape litt ballanse vil eg ta med nokre av dei her og:



  • Barnet skulle hatt fleire barn å leike med.
  • Barnet går glipp av kjekke aktivitetar som dei som går i barnehage får med seg.
  • Barnet blir ikkje så godt kjent med andre jamgamle og dette kan vere negativt i forhold til skulestart.
  • Det kan vere lettare å lære t.d bordskikk saman med ei gruppe andre barn. 
  • Mor blir trøytt og demotivert i arbeidet, ofte fordi ho står mykje aleine og ikkje har kollegaer som i andre jobbar. 
  • Barn i barnehage blir sjølvstendige i det å kle på seg sjølv.
  • Avstand skaper lengsel. Mor-far og barn gledar seg til å sjå kvarandre igjen og foreldra får ny giv til å vere med barna sine når dei er borte frå dei i mange timar. 
Tross alt dette har eg altså fått roen for at Mikael skal vere heime og ikkje gå i barnehage neste år. Eg gler meg allereie til fortsettinga. Svein blir 1 år i september og det kjem til å bli lettare å finne på ting med begge to enn det har vore dette året med baby i hus. Eg ser dei har stor glede av kvarandre og trur det berre vil bli meir av det ettersom Svein veks. 

Sjølv om eg er trygg på valet mitt er eg likevel ikkje laga av stål. Det går inn på meg når eg stadig får høyre kommentarar som dei eg har gjengitt ovanfor. Å velge utanom A4 skaper reaksjonar, det må eg visst berre rekne med. Heldigvis får eg også positive reaksjonar frå folk. Dei trykker eg godt inntil hjerta mitt og lever lenge på ♥




Eg skulle ha posta innlegg for lenge sidan og beklagar at det har tatt så lang tid. Finværet får skulda ;-) Me er mest ute om dagane og nyter sommaren. 


Ønsker alle fiiiiine sol-dagar . Klem frå Kristina


søndag 22. mai 2016

Mai er ein fin månad....

... men og ein travel. På ein positiv måte heldigvis.


Me har


feira Sara sin 11 års dag.







Tenk at jenta mi er blitt så stor allereie. Kor blir åra av? Det er spesielt å tenke på at du om berre 7 år er myndig. 7 år! Ja det er ein skummel tanke for meg. Eg blir fyllt med eit alvor over kor viktig tida er. Barndommen og oppveksten er med å legge grunnlaget for alt i livet, og er avgjerande for så mykje. Sjølv om barna veks til og blir meir sjølvstendige så treng dei oss likefullt så mykje. At me er der for dei, viser interesse og bryr oss om dei. Eg har så lyst å få bevare eit nært hjerteforhold til barna mine. Det trur eg kan bety veldig mykje.


Andre som veks i familien og. Benjamin er snart skulegut, og for eitpar veker sidan var me på førskuledagar på skulen han skal byrje på.



Min skjønne Benjamin. Lykkens sønn.
Det er mest som eg kjenner tårene pressar på når eg skriv dette. Denne guten altså. Kor glad eg er i han. På same måte kjenner eg også her tankane koma: Kva har eg gitt deg av verdi i åra før du byrja på skulen? Har eg vore nær deg slik du treng det? Har du fått oppleva at du betyr meir enn noko anna for meg og pappa? Har du fått sitta på fanget så mykje du har villa? Har det vore nok rom for deg innimellom alle andre søsken og gjeremål? Har eg fått formidla Jesus til deg og kore høgt du er elska av Far i himlen? Eg veit med meg sjølv at eg tiltider ikkje har strukke til. Eg har gjort urett mot deg og behandla deg feil. Spesielt det året me var fosterheim. Du var berre 3 år då, og måtte nok oppføre deg som mykje eldre enn du eigentleg var. Det gjer meg vondt å tenke på. Men eg veit og at me har fått oppleve mykje verdifullt ilag, og eg er takksam for kvardagane me har hatt ilag. Me får tru at det har vore godt nok og at du har fått den nødvendige ballasta for å gå vidare. Heldigvis er du liten endå og me skal få mykje god tid saman framover. Og der me ikkje har strukke til, der må me be Gud om hjelp. 


Av andre viktige hendingar her nordibygdo kan eg nemne:

Besøk av sementbil. 4 gutan følger spent med :-)





























Og sist, men ikkje minst, 17.mai:


Hipp hipp Hurra!







Ungane var storfornøgde då dei fekk pengar av mormor til å kjøpe is og brus. Ja for is høyrer med på 17.mai, uansett om det er så kaldt at ein må ha hanskar på for å ete den, haha ;-)
















Dette er glimt ifrå mai 2016 hos oss.

Til slutt vil eg koma med ei lita filmanbefaling: War room
Den såg eg og min kjære i går kveld og eg kjenner at den har gjort noko med meg. Bønn er eit mektig våpen! Eg kjenner for min eigen del eg har mykje å innta på dette området. Eit sterkt bibelvers som dei og siterte i filmen vil eg ta med her 

...hvis da Mitt folk, som er kalt med Mitt navn, ydmyker seg, ber og søker Mitt ansikt og vender om fra sin onde ferd, da skal Jeg høre fra himmelen og tilgi deres synd og lege deres land.  2.Krøn 7,14

Ønsker deg som er innom alt godt

søndag 15. mai 2016

Fin måte for barn å lære engelsk

Læraren til eldstejenta gav meg eit tips ein gong som eg har brukt mykje. Eg har lyst at ungane skal få mestre engelsk godt og føle at dei henger med i engelsktimane på skulen. Sjølv hugsar eg at eg strevde litt med dette faget og at eg dermed aldri likte engelsk så godt. Ikkje før eg kom på rom med ei frå USA då eg gjekk DTS med Ungdom i Oppdrag. Då måtte eg, hihi ;) 

I dag finnes det jo så mange muligheter for læring. Tipset eg fekk og som eg no vil gi vidare er å nytte seg av youtube til engelsk læring. Her finnes mange lærerike sangfilmar og teiknefilmar. Sikkert mange som allereie nyttar seg av dette, men for dåke som ikkje visste dette legg eg ut linkar til aktuelle songar. Den første var den Sara sin lærar anbefalte og som dei også brukar å høyre mykje på skulen her våre barn går.

Det engelske alfabet:




Fingernavn-sang:




Hjulene på bussen, + mange andre sanger.



Det finnes eit hav av ulike alternativ på youtube. Når ein filmsang er sett, kjem det opp mange andre alternativ som kan vera kjekke å sjå. Eg har ikkje opplevd at det kjem opp filmar/songar som er upassande for barn, men det er greit å halde eit auge med skjermen og ikkje la ungane trykke vilt sjølv. Det finnes jo absolutt mykje me aldri vil at ungane skal få sjå der inne. Men desse er veldig kjekke og lærerike. Veldig greit er det og med sang-miksar som varer opptil 55 min. Den siste av dei tre linkane mine er eit døme på det.

Barn likar jo som regel å sjå film, så kvifor ikkje la dei lære litt engelsk samtidig?

Når ungane kjem og spør om dei kan få sjå film her (me har ikkje tv med kanalar, så det er ikkje faste tv-tider her i hus) så seier eg ofte, greit, viss dåke ser litt engelsk alfabet først. Dei blir nødt til å sjå 3-4 av desse her før dei får velge litt meir sjølv. Det synest dei er heilt ok. Ikkje kvar gong dei ser film, men innimellom. Særleg når nokon er sjuke og heime frå skulen. Då brukar eg dette eindel. Får dei velge sjølv på youtube blir det som regel tom and jerry, chip and dale, eller donald.

Håpar alle har det bra der dei er. Blir litt sjeldnare blogging her nordibygdo fortida. Mykje som skjer, og alt for fint ver til å sitte inne i. 

Snart 17.mai  Hurra for Norge! Me bloggast :-)






mandag 9. mai 2016

Late dagar og Salme 40



Med dette nydelege været har me no nærast flytta ut på terrassen. Me kan aldri vite kor mange slike solskinnsdagar me får, så det gjeld å nyte dei medan dei er her. 
Litt istandgjering til 11 årsdag og 17.mai blir det og innimellom.

Bloggen får litt mindre tid no om dagane. Vil prøve å poste ca 1 innlegg i veka framover.


Sara nyt sola med ei god bok




Eg leste Salme 40 i går. Den er så fin og eg vart så oppmuntra av det som sto der. Her er litt av den:"Jeg ventet og ventet på Herren. Og Han bøyde seg til meg og hørte mitt rop. Han dro meg opp fra den grusomme avgrunnen, ut av den gjørmete leiren. Han satte mine føtter på klippen, og trygget mine skritt. Han la en ny sang i min munn, en lovsang til vår Gud. Mange skal se det og frykte, og de skal stole på Herren. Salig er den mann som setter sin lit til Herren, og som ikke vender seg til de hovmodige eller dem som bøyer av til løgn". Salme 40, 1-5



Vær velsigna, Kristina


torsdag 5. mai 2016

Med minsten på ryggen



Me var heldige og fekk bæresele av nokre gode venner i gåve til Svein då han vart fødd. Denne ergo-baby bæreselen reddar ofte dagen min, og eg må berre sei eg likar den veldig godt. Eg har tidlegare prøvd babybjørn sin, der ein bærer barnet på magen, men det har ikkje fungert for meg. Eg har fått vond rygg både av den og av vanleg bæremeis, medan denne frå ergo-baby er mykje meir ergonomisk. Barnet sit tett inntil ryggen, noko som er positivt på mange måtar.

Eg prøver no å venne litle Svein til å sitte i denne ved å ha han oppi litt kvar dag. Det går fint an å klare dette sjølv når ein er aleine heime. Har høyrd at babyar må vennast til å sitte i bæresele frå dei er små dersom dei skal akseptere det når dei bli større. 

Etter litt trening for mor og barn (ja for det er trening å bære barn på ryggen, ikkje minst for lårmusklane) håpar eg på at me kan bruke den utandørs no etterkvart. I dag var eg og denne goingen heime medan dei andre 5 var på fjelltur. No vil me og snart vera med !




Go klem herifrå 


tirsdag 3. mai 2016

Positive sider ved å leve på mindre inntekt

Her vart det ei uventa bloggepause etter at fiberledningen vart kutta tvert av i forbindelse med gravearbeid i hagen. Det var i grunn heilt herleg å vere utan internett nokre dagar, og eg fekk hjelp til å realisere det som eg skreiv om i forrige innlegg. Internett pausen kom i heilt rett tid i så måte. Eg har fått reflektert og tenkt over kor mykje tid eg vil bruke på den digitale verda og vil framover prøve å halde meg til reglar eg har laga for meg sjølv. Eg fann iallefall ut at det ikkje er lurt å ha skjermtid rett før leggetid. Det aktiverer hjernen min og overskygger trøtthet. Resultatet er at eg legg meg alt for seint til å sove og får for lite søvn. Viktig erfaring. Over til noko anna; Økonomi!

All respekt for dei som strever med økonomien og ikkje i det heile tatt opplever noko velsignelse med det å leve på lite. Eg har full forståelse for at det kan vere veldig vanskeleg. Likevel vil eg løfte fram det eg opplever som positivt med det å leve på lavere inntekt. Det å vere heime med barn i småbarnstida er eit verdival ein gjer som familie. Ein velger tid framfor pengar. Mykje bra kan koma ut av det:


  • Set meir pris på det ein får råd til å kjøpe seg. Både me vaksne og barna må kanskje vente lenger før me får det me vil ha og må faktisk ønske oss ting til bursdag eller jul. Mange foreldre som har god råd er flinke til å lære barna at dei ikkje kan få gaver utenom nettopp desse tidene, men når midlane er knappe blir ein pressa til å gjennomføre det.
  • Tar bedre vare på ting. Når ein ikkje kan kjøpe nytt så fort ein vil blir det heller til at ein fikser på det ein har, enten det er maling eller nytt stoff eller noko anna som må til. I lengden merker eg at dette gir meg ein mykje større glede og tilfredsstillelse enn å gå rett til butikken og kjøpe nytt. Ein lærer seg tolmod og takksemd.
  • Kjøper meir brukt. For å få pengane til å strekke til blir det ofte til at ein kjøper meir på bruktbutikker og via finn.no.
  • Lever meir miljøvennleg. Dette blir eit resultat av dei tre punkta over. Ein bil istadenfor 2, telttur istadenfor sydentur, brukt istadenfor nytt.
  • Lever mindre materialistisk. Ein positiv faktor kan bli at verdiane enda meir blir knytta til enkle gleder meir enn materielle prosjekt. Dette kan nok variere, og for min del kan eg berre sei at eg har ikkje lagt bort alle prosjekt i hus og hage enda. Men eg veit med meg sjølv at dersom me hadde hatt 2 fulle inntekter ville enda meir penger gått med til å realisere materielle drømmer.
  • Eit gode er også at ein lærer barna gode verdier. Både når det gjeld takksemd, miljø, kjøpe brukt, ta vare på det ein har og at verdens gleder ikkje ligger i penger aleine.
Det blir ikkje ny flott bil når ein lever på ei inntekt :) Bildet er ifrå våren 2012


Eg kunne også sagt eindel om utfordringer knytta til lav inntekt, men det var ikkje fokuset her. Eg tenker og at lav inntekt ikkje trenger å bety dårleg økonomi. Det handler om korleis ein disponerer pengane. Ein kan likegodt ha veldig høg inntekt og likevel ha problemer med økonomien. Derfor kan barn i familier med 1 full inntekt eller 1 full og ei deltidsinntekt bli like godt materielt ivaretatt som i familiar med 2 fulle inntekter. For ikkje å snakke om verdiformidlinga. Eg trur mange barn i Norge i dag rett og slett lider av at foreldrene har for mykje pengar. Me ser det i samfunnet elles og at verdigrunnlaget er blitt flytta frå bibelske verdiar om nestekjærleik og Gudsfrykt over til pengar aleine. Kva er det som styrer samfunnet politisk t.d? Det meste handlar om økonomi. Det er ei skummel retning me tar og ingen er upåverka. Eg har nok med meg sjølv på dette området og kan på ingen måte sei eg er noko betre enn andre.

Eg trur altså det finnes mykje bra ved det å velge bort høg lønn til fordel for det å vere meir saman heime med barna og familien. Har du andre tankar rundt dette så legg gjerne igjen ein kommentar.

Blessings, Kristina

fredag 29. april 2016

Så mange inntrykk iløpet av ein dag. Vern sinnet ditt.

31 år. Snart 32. Likevel så påverkeleg. Eg innser kor viktig det er at eg er medviten på kva eg fyller sinnet mitt med. Dagleg blir eg nærast bombadert av inntrykk, både gjennom sosiale media og elles. Det pågår ein kamp. Alle vil nå meg, fange meg, påverke meg. Med sin bodskap.

Ikkje alt er til oppbyggelse. Noko riv meg ned og gir meg ei dårleg kjensle. Likevel er det ofte slik at eg går tilbake til dei kjeldene likevel. Eg gløymer på ein måte det eg tenkte sist og lar meg lokke til å tru at dette var noko som gir lukke. Slik er det med alt det som ligg i det ytre trur eg. Det som handlar om fasade. Interiør, utsjånad, karriære, status. Me trur at desse tinga gjer oss lukkelege, og faktisk talt gir dei oss ofte ei lukkerus. Men kor lenge varer denne rusen? Den er omtrent som med blodsukkeret etter å ha ete sukker og raske karbohydrat; rett opp og rett ned igjen. Ja faktisk så hamnar ein ofte lenger ned enn utgongspunktet. Bevar ditt hjerte fremfor alt du bevarer, for livet går ut i frå det står det i ordspråkene. Eg må vakte meg for kva som får tak i hjarta mitt. Det kan kvele livet i meg.

Kjære Gud, hjelp meg å søke dei rette kjeldene. Dei som gir liv til sjela og ånda i meg. Hos deg Gud. Der er det liv, der er det ånd, der er det glede.

Eit vers som betyr mykje for meg: Gled dere i Herren alltid, igjen vil jeg si Gled dere! La deres milde sinnelag bli kjent for alle mennesker. Herren er nær. Vær ikke bekymret for noe, men la i alle ting deres bønneemner komme fram for Gud i bønn og påkallelse med takk. Og Guds fred som overgår all forstand skal bevare deres hjerter i Kristus Jesus. Amen. Filiperne 4, 4-5

Eg ser at eg må ta nokre grep og bli litt meir disiplinert. Til mitt eige beste. Eg må ha reglar for meg sjølv for kva eg fyller sinnet mitt med. Det vere seg kva eg ser på av TV/film, tid eg bruker på Instagram (har ikkje facebook), kva magasin eg les for å nemne noko. Ikkje for regelen si skuld, men fordi eg vil det og fordi eg treng det. Dersom noko oppbygger og gir glede, ja då er det greit. Derimot dersom noko berre gir ei kjensle av mismot eller at me t.d ikkje har det fint nok samanlikna med andre, då kan eg like godt kutte det ut. 

For min del, i ein travel fase av livet med mange små å ta seg av, kjenner eg ofte på at eg ikkje strekker til med alt eg skulle fått gjort. Skulle gjerne hatt meir orden her heima og at det var litt ryddigare og reinare. Då er det ikkje alltid så inspirerande å fylle meg med inntrykk som formidler at alt er på stell. Det er ikkje det som gir meg ny energi og nytt mot til å stå på vidare. I beste fall gir det meg nytt mot til å stå på og vaske og rydde, ordne og pusse opp. Det som skjer i lengden er at eg berre blit mismodig, for det fungerer ikkje med 5 barn. Dessutan er det ikkje det som er prio 1 for meg. Det er ungane. Menneska rundt meg. Ørjan. Relasjonar. 

Derfor les eg bloggar om andre som er i same situasjon som meg. Andre med fleire barn enn gjennomsnittet og andre som er heimeverande. Dei fleste deler også mi kristne tru, men ikkje alle, og dei fleste er amerikanske. Då kjenner eg at eg blir oppmuntra, inspirert og får ny giv i rolla mi som mamma til 5. Eg er så takknemleg for desse fantastiske mødrene som deler av liva sine og erfaringane dei har gjort seg. Dei har betydd og betyr framleis mykje for meg. 

Me kan alle ha ulike arenaer som gir oss ny energi og nytt mot. Det er så forskjellig fra person til person. Eg trur berre det er så viktig at me er medvitne på kva me bruker tid på og kva me les/høyrer/ser iløpet av ein dag. Det er så lett å flyte med strømmen og gjere som alle andre. Kvifor bruke tid på noko ikkje fører til noko bra? På tide å renske litt opp? På same måte som er opptatt av kva me et og fyller kroppane våre med av matvarer, så skulle me og vere medvitne på kva næringsstoff me fylle sinn og tankar med. Det har lett for å bli litt mykje tomme kaloriar. Andre gongar kan det rett og slett bli litt for tung kost. Å berre lese dystre nyhender dag ut og dag inn gjer heller ikkje godt. Eg kjenner på at eg treng ein pause fra den fine avisa me abbonerer på. Å lese om ny ekteskapsliturgi kvar dag verkar inn på meg. Eg kjenner mismotet koma snikande. Og må på ny søke dei rette kjeldene i livet mitt. Då blir eg minna på dette igjen  Gled dere i Herren alltid, igjen vil jeg si Gled dere. Uansett omstendighet. Trua løfter oss over det synlege.

Hausten 2014


Dette er gode kjelder for meg:

  • Guds ord! Tid på å lese Bibelen, andaktsbøker og anna kristen litteratur
  • Bloggar og Instagram kontoar som gir meg inspirasjon til å vere mamma
  • Tid med mannen min! Beste samtalepartner. Tommelen opp for deg kjære Ø
  • Turar i skog og fjell, eller berre ein rusletur i nabolaget viss det er det tida tillater.
  • Aleinetid her heime i stova. Kosar meg med å rydde og lage det fint.
  • Bra musikk. Utruleg kor musikk kan bygge opp! I skrivande stund høyrer eg på JesusCulture med Kim Walker Smith. Eg høyrer på mykje forskjellig musikk, men omtrent berre med tekstar som samsvarar med trua mi. Det er dette som gir meg noko.
  • Venner. Face to face.


Tilslutt må eg berre sei at eg er så glad for at me for ca 4 år sidan valgte å kutte TV heilt. Me har TVskjerm men utan kanalar. Eg hadde lett for å sige ned framfor skjermen og sjå tilfeldige program, særleg dersom eg var trøtt og sliten. Det er veldig få gongar me har sakna det. Og når me har nettTV er det heller ikkje så drastisk. Ungane får likevel sjå program dei vil på den måten. Me slepp det der at TVen er midtpunktet i stova og at det heilt automatisk blir slått på når kveldsroen senkar seg. Deilig. Det blir meir slik at me går til data eller Ipad dersom det er noko spesielt me ønsker å sjå. Då blir det eit medvite val, heller enn at me ser på det som måtte bli servert til ei kvar tid. 

Vær velsigna i valga du tar i jungelen av medium som florerer. 

Klem fra Kristina

Er det forresten motsignade at eg skriv dette samstundes som eg legg ut innlegg som handlar om nettopp interiør innimellom? Dobbeltmoral? 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...